سدهای سنگی سدهایی هستند که عمدتا از سنگ (توده سنگی) تشکیل یافته اند بدیهی است همان طوری که میدانیم توده سنگی باید به نحوی غیر قابل نفوذ باشد یعنی دارای پرده غیر قابل نفوذ باشد که در این نوع سدها پرده فوق را در بالا دست سد و در شیروانی بالا دست قرار می دهند ساختمان این نوع سدها در جاهایی که ساختن سایر انواع سدها امکان پذیر نباشد و همچنین معدن سنگ مناسب در محل باشد نیز مورد پیدا می کند.این نوع سدها معمولا در بست سنگی اجرا می شوند منتها آن شرایط و مقاومت زیاد بستر سنگی را که برای سدهای بتنی مورد لزوم است،در اینجا موردی ندارد.من باب مثال این نوع سدها (سنگی) را می توان در بستر سنگ شیست بنا نهاد ولی برای سد بتنی (پس از بررسی نتایج آزمایشگاهی بر روی نمونه های سنگی) این کار ممکن است خالی از اشکال نباشد.بستر سنگی باید عاری از گسل و غیره باشد و مواد شن و ماسه و غیره از بستر سنگی بر داشته شود.سدهای سنگی معمولا دارای سه قسمت متمایز و عمده زیر می باشند:

الف) توده سنگ لاشه با ابعاد بزرگ (ریخته شده در قشر برروی هم)

ب) قشر سنگ چین در بالادست قسمت قبلی (منظم و کوبیده شده)

ج) پرده آب بند که بر روی قشر سنگ چین قبلی سوار است که در این حالت تیز مانند سایر سدها (سدهای خاکی) پرده آب بند باید در زیر سد از حرکت آب جلوگیری کند لذا همان اصول حرکت آب در زیر سد (فرمول دارسی) مطرح است.

ضمناً در سدهای مدرن که امروزه بیشترین کاربرد را دارند ساختمان این چنین است که در این نوع سد مسئله لغزش مطرح نیست چه مقاومت برشی (خیلی زیاد) سطوح سنگ و همچنین پرده آب بند در بالا دست مسئله ای را مطرح نمی کند.ضخامت تاج سد و ارتفاع آزاد روی دریاچه سد بر اساس همان اصول و فرمول های گفته شده در سدهای خاکی است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *